Het werd in 1902 op aanwijzing van de uit Kos afkomstige historicus Lakovos Zaraftis, in 1904 opgegraven en blootgelegd door de Duitser Rudolf Herzog. Hippocrates heeft een grote invloed gehad op het Asklepion in Kos. Deze arts (Hippocrates)
is 460 jaar voor Christus geboren op het eiland Kos.

Hij haalde tovenarij en godsdienst uit de geneeskunde. Hij legde sterke nadruk op hygiëne, zowel voor arts als patiënt, op gezonde eet- en drinkgewoonten, het belang van frisse lucht en een natuurlijk verloop van processen in het lichaam.

Het Asklepieion was meer dan alleen een tempel. Het werkte als een soort ziekenhuis, kuuroord en medische school tegelijk. Zieke mensen kwamen van ver om hulp te zoeken. Ze brachten offers (vaak een haan of een os), sliepen in de tempel in de hoop dat Asklepios in hun dromen advies gaf, en kregen behandelingen met baden, kruiden, rust en gesprekken met artsen. Hippocrates’ ideeën werden hier verder ontwikkeld en doorgegeven aan studenten.

 Hij ontwierp een plechtige artseneed waar hij zijn pupillen aan verplichtte en die heden ten dage bij het afstuderen wordt afgelegd. De eed van Hippocrates wordt nog steeds door iedere arts afgelegd.

In het Heiligdom van Asklepion werden vroeger niet-giftige slangen gehouden. Priesters lieten deze slangen vrij rondkruipen in de slaapzalen. Patiënten sliepen op de grond of op lage bedden, terwijl de slangen over de slapende mensen kropen – dit werd beschouwd als een direct teken van goddelijke aanwezigheid en aanraking. Soms likten ze wonden, mogelijk helend door de enzymen in hun speeksel. Hippocrates zelf verwierp deze mirakelgenezing.